Mehmet Uzel

Hep derdin ya, ”İşiniz vardır, gelmeseniz de olur. Ama mutlaka telefonla arayın sesiniz duyayım” diye... Şimdi biz sana hep geliyoruz ama sesimizi duyuyor musun bilmiyorum. En sevdiklerimizin yokluğunu hissedip, hissetmiyormuş gibi yaşamak çok zor zormuş anne...

Yarın anneler günü...

Öncelikle kendi annem başta olmak üzere tüm annelerimizin bu Anneler Günü’nü kutluyorum. Varsın kapitalizmin bir oyunu olarak icat edilmiş bir gün olsun. Maksat hatırlamak, hatırlanmak ve sevgiyi paylaşmak ise bence bir mahsuru yok.

Annelik zor...

Dünyada gözümü açtığımda tanıdım onu kokusunu tanıdıktı sesi güven veriyor olmalıydı yanımdan ayrılmasın istiyordum. Eteklerini çekiştirip su istediğim günleri anımsıyorum. Tekiri akşam üstleri kapının önünde beraber beklerdik nasıl ona yolunu öğretmişti hayret ederdim.

Hiç şikayet ettiğini de duymamıştım.

Kocası öldüğünde 4 çocukla kaldı hem anne hem baba oldu bize.. Çok zaman oldu sol yanım sancılı, ağrılı  Canımız daha az acısın diye midir bilmiyorum toprağın üzerine sevdiği çiçeklerle süsledik. Telaşımız heyecanımız gittikçe azaldı. Yine de içimizde çıkıp gelecek hissi tükenip bitmiyor.

Kaç yaşında olursan ol hep annenin büyümeyen çocuğusun. Anne olmayınca eksik biraz daha yaşam yarım yamalak emekliyor insan.

Her şeyi toplasam da yokluğun adına bir sen edemiyorsun, çoğaldıkça kalabalıklar içinde azalıyoruz. Sanki sen gittin de biz dünyanın kaç bucak olduğunu anladık. Mezarına hangi mevsim gelsem o mevsimin derdi sarıyor beni. Kar yağınca toprak çok üşütüyor mu seni? Sonbahar solgun bezgin öyle uzar gider düşüncelerim...

Yarın anneler günü...

Anneler var toprağa gömülen özlemi ölünce biten... Anneler var katledilen. Huzur evlerin de unutulan, Anneler var doğurdu evladının eşi yüzünden bağları kopan hor görülen... Anneler var bir selam sabah bekleyen... Anneler varsa evlerde yaşam var. Yine anneler günü küskün bakacağım dünyaya annesi olanları kıskanacağım bir demet çiçekle geleceğim başucuna ayakta duracağım sessizce dualarda buluşacağız elbet ama yüreğime dolduğunda hasretin göz pınarlarımdan düşüp beni yine sessiz bırakma.

Gülen yüzünü özlüyorum anne... Evin her yerinde boşluğun var Anne sen ise toprağın altını evin edindin. Yarın anneler günü anne... Yavaş yavaş çık merdivenleri tutunarak demirlere... Kapımızın önünde bekliyorum seni... Otur bir köşede kokun dolsun her yana, bağa gidelim erik toplayalım olmuşlardan, Tut ağacına konan kuşlar da özlemiştir seni yem bırak onlara, Canım anneciğim Anneler günün kutlu olsun. Nur içinde yat...